egedesonses.com
Reklam

ANLAŞILMAK MI? 

ANLAŞILMAK MI? 
05 Aralık 2018 - 21:05 'de eklendi ve 226 kez görüntülendi.
Reklam

“İnsan sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordu belki de”  demiş ya George Orwell

Haklıymış herhalde…

benim seni bunca sevmişliğim beni anladığını zannetmektendi bence.

Günlerce gecelerce bitmez tükenmez sohbetlerimizde, sabırla beni dinlediğinde; anlıyorsun zannediyor ve her geçen gün senden ziyade o anlayışa bağlanıyor olduğumu fark ediyorum şimdi geriye dönüp bakınca..

tuhaf

Oysa beni sevdiğini söylemiştin ve ben bu sevgiye kapılmıştım aklımca ..

öyle düşünmüştüm yani o zamanlar…

değilmiş işte..

uzaklaşılınca yaşananlardan, geride kalınca paylaşılanlar, anı olunca, ancak o zaman idrak ediyor insan aslında tam olarak ne olup bittiğini.

Örneğin ne zaman ki beni dinlemez, her attığın adımını bana anlatmaz oldun işte o zaman bitmişiz biz.

Öyle alıştırmıştın çünkü, alışkanlık sevgiden üstün gerçekten de…

Evet ben kabullenemedim bittiğimizi,

aşk sisine gömülmüştüm çaresizce.

Sen gayet net ifade etmişsin aslında elini, eteğini, kelimelerini, anlayışını çekerek üzerimden.

Ah ne acıtıcı, ne sevimsiz bir his aslında aşk.

İnsanoğlunun en büyük yanılgısı aşktan mutluluk beklemek bence..

Aşk huzur kaçırır, delirtir insanı, saçmalattırır… Hayatta yapmam dediği, sağlıklı düşünse asla yapmayacağı eylemler yaptırır kişiye.. Cüretkâr ve acımasızdır aşk…

Ateştir, şu ya da bu şekilde yakar, mutlaka yakar, illaki yakar..

sonra sönersin elbette sönmesine de

uğraşır durursun işte yeniden doğmaya küllerinden sessizce…

Ben de yandım, tutuştum, kavruldum, bir avuç küle döndüm sayende..

söndüm

Soğudum

Topladım küllerimi anka kuşu misali yenilendim bak

Ölmedim, dağılmadım, savrulmadım

Ayaktayım işte…

Ama biliyor musun sana ait her şeyi sildim, yok ettim de kıyamadım bir tek şeye…

Fotoğraf falan değil…

bir iki cümle

Bana kalbini açtığın ilk mesaj.. -ya da kalbini açtığını zannettiğim- demeliyim belki de..

o sevgi söyleminin gerçekliğine inanmıyorum artık, onca yaşanandan sonra..

önemi de yok aslında…

ben o cümleleri bana o zaman hissettirdikleri için sakladım ve hissettiklerim gerçekti.

Senin cümleleri samimiyet ya da samimiyetsizlikle sarf etmiş olmanın pek kıymeti yok gözümde…

sen belki anımsamazsın bile, ya da aşağı yukarı aynı cümleleri kullanarak mesaj attığın onlarca kadın vardır ve cümleler tanıdık gelir belki de.

Bilmiyorum inan;

Ve önemi de yok zaten senin düşüncelerinin, anımsayıp anımsamamanın.

Banaydı onlar,

Benim kalacaklar;

Sonsuza dek dimağımda…

“Uyudum uyandım saat 4:03… Mesajı atsam mı, atmasam mı karar veremedim… Ama yazıyorum işte… Unutmak istemedim bunu… Kalbim küt küt atıyor şimdi… Aklıma geldin uykuda… Ne güzel uyuyosundur şimdi… Omuzuma yaslandığını düşündüm… Beline sarıldığımı… Uyanınca seni görmeyi hayal ettim… Özledim be seni ben… Ama söz verdim sana sorun çıkarmamaya… Özledim… Ne ki bu şimdi? Sabah sen mesaj atınca göndereceğim bunu sana… Senden ses çıkana kadar ben sessiz olacağım… Seviyorum seni…”

Dayanamayıp göndermiştin oysa sabahı beklemeden

Sabah bulmuştum mesaj kutumda…

Okuyunca da benim kalbim atmıştı küt küt sevinçle… sevgiyle…

Beni sevdiğini hissettirdiğin için aşık olmuştum zannediyordum ya başlarda; beni anladığını zannettiğim içinmiş aslında

Zerre kadar anlamamışsın oysa…

Etiketler :
Reklam
HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER